JAKA JEST RÓŻNICA MIĘDZY KABLEM ZASILAJĄCYM A KABLEM NAPOWIETRZNYM?

1. Różne kable

1. Kabel zasilający

Kable energetyczne to kable służące do przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej. Kable energetyczne są często stosowane w miejskich podziemnych sieciach energetycznych, liniach wyjściowych elektrowni, wewnętrznym systemie zasilania w przedsiębiorstwach przemysłowych i górniczych oraz podwodnych liniach przesyłowych przez rzeki i morza.

2. Kabel napowietrzny

Kable napowietrzne (pełna nazwa: kable napowietrzne izolowane) to przewody napowietrzne wyposażone w warstwy izolacyjne i osłony ochronne. Są one wytwarzane w procesie produkcyjnym podobnym do kabli usieciowanych. Sposób.

Dwie różne klasyfikacje

1. Kabel zasilający

Ze względu na poziom napięcia, kable energetyczne można podzielić na średnie i niskie napięcie (35 kV i poniżej), kable wysokiego napięcia (powyżej 110 kV), kable ultrawysokiego napięcia (275–800 kV) oraz kable UHV (1000 kV i powyżej). Ponadto, w zależności od systemu prądowego, można je podzielić na kable prądu przemiennego i stałego.

2. Kabel napowietrzny

Typowe kable napowietrzne są jednożyłowe, które ze względu na swoją strukturę można podzielić na kable z twardego drutu aluminiowego, kable z twardego drutu miedzianego, kable ze stopu aluminium, kable ze stali lub stopu aluminium oraz kable o trójżyłowej teksturowanej strukturze, (rdzeń może być z twardego drutu aluminiowego lub miedzianego) i tak dalej.

Trzy różne cechy

1. Kabel zasilający

1) Niewielkie wymiary. Zazwyczaj zakopywane w ziemi lub układane wewnątrz budynków, w wykopach i tunelach, odległość izolacyjna między liniami jest niewielka, nie są wymagane słupy ani maszty, a linia zajmuje mniej miejsca i praktycznie nie zajmuje powierzchni ziemi.

2) Wysoka niezawodność. Jest mniej podatny na warunki klimatyczne i otoczenie, a wydajność transmisji jest stabilna.

2. Kabel napowietrzny

1) Wysoka niezawodność zasilania

Zastosowanie przewodów napowietrznych może znacznie zmniejszyć liczbę wszelkiego rodzaju zwarć (w szczególności częstych przebić nieizolowanych przewodów napowietrznych), a wskaźnik awaryjności jest od 4 do 6 razy niższy niż w przypadku przewodów napowietrznych nieizolowanych.

Krajowy przewód napowietrzny został oddany do eksploatacji próbnej w Szanghaju w 1988 roku. Przebiegał on wzdłuż gęstego bulwaru Huaihai Road. Po testach w sezonie tajfunów w Szanghaju i wysokich temperaturach latem, przewód działał dobrze, a wskaźnik awaryjności zasilania został znacznie zmniejszony w porównaniu z oryginalnym, gołym przewodem napowietrznym. Kable napowietrzne nie będą wytwarzać drzew wodnych podczas użytkowania, a jakość izolacji przewodów nie ulegnie znaczącemu pogorszeniu po latach eksploatacji.

2) Dobre bezpieczeństwo zasilania

Zastosowanie przewodów napowietrznych znacznie zmniejsza liczbę ofiar porażenia prądem.