Metoda wyboru bezpiecznika

1. Prąd normalny: Najpierw musimy poznać wartość prądu normalnego płynącego przez bezpiecznik w używanym obwodzie.

Zazwyczaj musimy z góry ustalić wartość redukcji, a następnie dokonać wyboru zgodnie z następującą zasadą: prąd normalny musi być mniejszy niż iloczyn prądu znamionowego i współczynnika redukcji.

2. Prąd bezpiecznika: Zgodnie ze specyfikacją UL, bezpiecznik powinien szybko się przepalać przy prądzie znamionowym dwukrotnie większym. W większości przypadków, aby zapewnić niezawodność bezpiecznika, zalecamy, aby prąd bezpiecznika był ponad 2,5 razy większy od prądu znamionowego.

Ponadto, istotny jest czas zadziałania bezpiecznika, ale aby dokonać oceny, należy również zapoznać się z wykresem charakterystyki bezpiecznika dostarczonym przez producenta.

3. Napięcie obwodu otwartego: napięcie obwodu otwartego powinno być na ogół niższe od napięcia znamionowego.

Przykładowo, gdy bezpiecznik o napięciu znamionowym 24 V prądu stałego zostanie zastosowany w obwodzie prądu przemiennego 100 V, istnieje ryzyko zapalenia się lub przepalenia bezpiecznika.

4. Prąd zwarciowy: Maksymalna wartość prądu, jaki płynie w obwodzie zwartym, nazywana jest prądem zwarciowym. Dla różnych bezpieczników określona jest znamionowa zdolność wyłączania, dlatego należy uważać, aby przy doborze bezpiecznika prąd zwarciowy nie przekroczył znamionowej zdolności wyłączania.

Jeżeli zostanie wybrany bezpiecznik o małej wytrzymałości na zwarcie, może to spowodować przepalenie bezpiecznika lub pożar.

5. Prąd udarowy: Kształt fali (kształt fali prądu impulsowego) do obserwacji prądu udarowego jest wykorzystywany do obliczenia jego energii za pomocą wartości I²T (wartości całki Joule'a). Prąd udarowy różni się wielkością i częstotliwością, a jego wpływ na bezpiecznik jest różny. Stosunek wartości I²T prądu udarowego do wartości I²T bezpiecznika pojedynczego impulsu określa, ile razy bezpiecznik jest odporny na prąd udarowy.